Dyskryminacja bezpośrednia – występuje wtedy, gdy osoba traktowana jest ze względu na jedną bądź kilka cech mniej korzystnie niż jest, była lub mogłaby być traktowana inna osoba w porównywalnej sytuacji. Kluczowe dla oceny, czy mieliśmy w danym przypadku do czynienia z dyskryminacją bezpośrednią jest porównanie mniej przychylnego zachowania osoby posiadającej cechę uznaną za prawnie chronioną do potraktowania w podobnej sytuacji innej osoby nieposiadającej wspomnianej cechy.

Przykładem dyskryminacji bezpośredniej jest różnicowanie płacy pracowników odmiennej płci będących na tym samym stanowisku, z takim samym zakresem obowiązków.

Przykładem dyskryminacji bezpośredniej na uczelni może być sytuacja, gdy wykładowca na potrzeby egzaminu semestralnego podzieli studentów na dwie grupy według kryterium wieku – poniżej i powyżej 35 roku życia. Następnie zaliczy egzamin osobom „starszym”, do indeksów wpisując oceny bdb., a resztę studentów zaprosi do pisania egzaminu pisemnego, którego wynik zadecyduje o ocenie. W takiej sytuacji studenci, którzy nie zaliczyli egzaminu pisemnego, mają prawo zarzucić wykładowcę dyskryminację ze względu na wiek.