Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ze zm.)

Art. 32
1. Wszyscy są wobec prawa równi. Wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne.
2. Nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny

Art. 33
1. Kobieta i mężczyzna w Rzeczypospolitej Polskiej mają równe prawa w życiu rodzinnym, politycznym, społecznym i gospodarczym.

2. Kobieta i mężczyzna mają w szczególności równe prawo do kształcenia, zatrudnienia i awansów, do jednakowego wynagradzania za pracę jednakowej wartości, do zabezpieczenia społecznego oraz do zajmowania stanowisk, pełnienia funkcji oraz uzyskiwania godności publicznych i odznaczeń.

Prawna ochrona przed dyskryminacją i nierównym traktowaniem znalazła swój wyraz w najwyższym hierarchicznie źródle prawa w Polsce – Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 r.

Analiza zawartych w niej przepisów jednoznacznie wskazuje, iż ochrona wszystkich ludzi przed nierównym i dyskryminującym traktowaniem stanowi jedno z najważniejszych i podstawowych zadań władzy państwowej.

Zasada równego traktowania znalazła wyraz przede wszystkim w art. 32 Konstytucji, który stanowi, iż każdy człowiek jest równy wobec prawa i każdy powinien być traktowany w jednakowy sposób przez władze publiczne. Zabrania się stosowania jakiejkolwiek dyskryminacji w życiu politycznym, społecznym i gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny. Zakaz ten należy więc rozumieć jako wszelkie sytuacje, które polegają na nierównym, gorszym potraktowaniu danej osoby na podstawie jej cechy będącej wynikiem uprzedzeń i stereotypów.

Istotną kwestią w zakresie zapewnienia równości ze względu na płeć we wszystkich sferach aktywności człowieka jest umieszczenie w Konstytucji RP art. 33, który wyraźnie wskazuje, iż przedstawiciele obu płci mają równe prawa w każdej sferze życia – rodzinnej, politycznej, społecznej oraz gospodarczej, a dopełnieniem tak szeroko pojmowanej zasady jest stwierdzenie, zgodnie z którym, kobiety i mężczyźni mają równe prawo zarówno do kształcenia, jak i zatrudnienia oraz awansów, jednakowego wynagrodzenia za pracę jednakowej wartości, do zabezpieczenia społecznego, zajmowania stanowisk, pełnienia funkcji, uzyskiwania godności publicznych oraz odznaczeń.

Konstytucja w wielu miejscach istotną uwagę przywiązuje do kwestii równego traktowania, co znalazło wyraz m.in. w artykułach mówiących o: prawie do równego dostępu do dóbr kultury (art. 6 Konstytucji RP), prawie dostępu do służby publicznej na równych zasadach (art. 60 Konstytucji RP), równej ochronie prawa własności, innych praw majątkowych i prawa dziedziczenia (art. 64 ust. 2 Konstytucji RP), równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych (art. 68 ust. 2 Konstytucji RP), czy równego dostępu do wykształcenia (art. 70 ust. 4 Konstytucji RP).