Konwencja nr 111 Międzynarodowej Organizacji Pracy dotycząca dyskryminacji w zakresie zatrudnienia i wykonywania zawodu przyjęta w Genewie dnia 25 czerwca 1958 r. (MOP)

 

Art. 1 ust. 1Dla celów niniejszej konwencji określenie „dyskryminacja” oznacza:

a) wszelkie rozróżnienie, wyłączenie lub uprzywilejowanie oparte na rasie, kolorze skóry, płci, religii, poglądach politycznych, pochodzeniu narodowym lub społecznym, które powoduje zniweczenie albo naruszenie równości szans lub traktowania w zakresie zatrudnienia lub wykonywania zawodu;

b) wszelkie inne rozróżnienie, wyłączenie lub uprzywilejowanie powodujące zniweczenie albo naruszenie równości szans lub traktowania w zakresie zatrudnienia lub wykonywania zawodu, które będzie mogło być wymienione przez zainteresowanego Członka po zasięgnięciu opinii reprezentatywnych organizacji pracodawców i pracowników, o ile takie istnieją, oraz innych właściwych organizacji. 

Art. 2Każdy Członek, dla którego niniejsza konwencja jest w mocy, zobowiązuje się do ustalenia i prowadzenia polityki krajowej, która będzie zmierzała do popierania, metodami dostosowanymi do okoliczności i zwyczajów danego kraju, równości szans i traktowania w dziedzinie zatrudnienia i wykonywania zawodu, w celu wyeliminowania wszelkiej dyskryminacji w tym zakresie.

Konwencja uchwalona została przez Konferencję Ogólną Międzynarodowej Organizacji Pracy 25 czerwca 1958 r. w Genewie, a jej głównym zadaniem było wprowadzenie zobowiązania państw członkowskich do opracowania i prowadzenia polityki krajowej zmierzającej do popierania równości szans i równego traktowania w dziedzinie zatrudnienia i wykonywania zawodu oraz wyeliminowania wszelkiej dyskryminacji w tym zakresie. Konwencja nr 111 Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) to jeden z najwcześniej przyjętych i najważniejszych aktów prawa odnoszących się do dyskryminacji w zatrudnieniu. Zgodnie z jej brzmieniem – każde państwo przyjmujące Konwencję zobowiązane jest do prowadzenia aktywnej polityki krajowej w zakresie przeciwdziałania dyskryminacji i walki z nierównym traktowaniem w dziedzinie pracy.

Już w pierwszym artykule zawarta jest definicja dyskryminacji, która rozumiana jest jako wszelkiego rodzaju rozróżnienie, wyłączenie lub uprzywilejowanie oparte na którejkolwiek z wymienionych cech, naruszające zasadę równości szans wszystkich ludzi. Konwencja określiła, także jakimi sposobami państwa-strony mają osiągać zamierzone cele – m.in. poprzez prowadzenie polityki zmierzającej do wprowadzenia równych szans w zatrudnieniu, wydawanie ustaw i popieranie programów mających na celu wzmocnienie oraz pełne wdrożenie polityki równościowej, czy uchylanie wszelkich przepisów prawnych oraz zmianę jakichkolwiek postanowień lub praktyk administracyjnych sprzecznych z polityką równościową.