Konwencja o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności z 4 listopada 1950 r. (Dz. U. z 1993, Nr 61 poz. 284) (EKPC)

 

Art. 14 Korzystanie z praw i wolności wymienionych w niniejszej Konwencji powinno być zapewnione bez dyskryminacji wynikającej z takich powodów, jak płeć, rasa, kolor skóry, język, religia, przekonania polityczne i inne, pochodzenie narodowe lub społeczne, przynależność do mniejszości narodowej, majątek, urodzenie bądź z jakichkolwiek innych przyczyn.

EKPC, to jedna z pierwszych umów międzynarodowych, która w kompleksowy sposób dotyczyła ochrony praw człowieka, w tym m.in. prawa do życia, zakazu tortur, prawa do wolności i bezpieczeństwa osobistego, prawa do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego. Wśród podstawowych zasad, którym podporządkowano korzystanie z praw i wolności wymienionych w niniejszej Konwencji znalazł się zakaz dyskryminacji. Konwencja zapewnia także możliwość wniesienia skutecznego środka odwoławczego do właściwego organu państwowego przez każdą osobę, czyjej prawa i wolności zawarte w niniejszej Konwencji zostały naruszone.