Zachęcanie do dyskryminacji – przejawem dyskryminowania jest także działanie polegające na zachęcaniu innej osoby do naruszenia zasady równego traktowania lub nakazaniu jej naruszenia tej zasady. Oznacza to, iż działaniem niezgodnym z prawem jest samo namawianie innych do zachowania się w sposób dyskryminujący inną osobę – ta sytuacja szczególnie często występuje na gruncie prawa pracy. Odmowa wykonania określonego polecenia może wiązać się bowiem z wieloma negatywnymi skutkami dla pracownika. Pamiętać należy, iż nie wolno bezrefleksyjnie poddawać się wszelkiego rodzaju rozkazom i poleceniom. W takich przypadkach mamy nie tylko prawo, lecz także i obowiązek sprzeciwić się zachowaniom nawołującym do złamania zakazu dyskryminacji bądź pośrednio zmierzających do naruszenia zasady równego traktowania.

Prawna ochrona przed dyskryminacją stanowi jeden z podstawowych zapisów wielu aktów prawnych obowiązujących w naszym kraju (zarówno tych o charakterze krajowym, jak i międzynarodowym), które w większości wypracowały własne definicje pojęcia dyskryminacji i nierównego traktowania.

W praktyce przykładowe sytuacje zachowań nakazujących lub zachęcających do złamania zasady równego traktowania mogą wydarzyć się w relacji władzy, np. w sytuacji, w której jedna osoba ma kompetencje do wydawania poleceń innej osobie lub możliwość wpływania na jej zachowanie. Może być to np. relacja wykładowca – student, władze uczelni – studenci, w której strona decyzyjna próbuje wpływać na lub uzależniać ocenę, dopuszczenie do egzaminu, przyjęcie na studia od deklaracji stosowania dyskryminacyjnych lub wykluczających zachowań wobec innych studentów (np. z powodu rasy, płci, narodowości lub pochodzenia etnicznego). Inną przykładową sytuacją może być np. instruowanie studentów, aby utrudniali innym studentom należącym do mniejszości narodowych wstąpienia w struktury samorządu studenckiego.